Foto: VCG
U nedavnom komentaru o kineskom filmu “Once Upon A Time in the Middle East“, časopis “The Economist” nazvao je kinesku diplomaciju “filmskom diplomacijom”, što je vrlo zanimljivo i otkriva kognitivne pretpostavke zagovornika tog koncepta, a ne samu kinesku diplomaciju.
Prema jednostavnim temama u filmu poput “dobro jesti, dobro odgajati djecu”, kineski vanjski odnosi opisani su kao “duboki” u ideološkim terminima koji su vođeni komercijalnim interesima. Takvo tumačenje pogrešno tumači pragmatizam kao površan, izjednačava razvoj s komercijalizmom i smatra osnovne želje običnih ljudi nedostatkom političkih ideala. Film “Once Upon A Time in the Middle East” zapravo ne postavlja pitanje može li hrana zamijeniti diplomaciju, već što je mir i razvoj? Što je međunarodna suradnja? To je jedno od najvažnijih pitanja u međunarodnoj politici.